Ustawa o ochronie danych osobowych
Ustawa o ochronie danych osobowych (Dz.U. 1997 Nr 133 poz. 883) określa zasady przetwarzania danych osobowych
art. 23
  1. Przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy:
    1. osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę, chyba że chodzi o usunięcie dotyczących jej danych,
    2. jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa,
    3. jest to konieczne do realizacji umowy, gdy osoba, której dane dotyczą, jest jej stroną lub gdy jest to niezbędne do podjęcia działań przed zawarciem umowy na żądanie osoby, której dane dotyczą,
    4. jest niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego,
    5. jest to niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą.
  2. Zgoda, o której mowa w ust. 1 pkt 1, może obejmować również przetwarzanie danych w przyszłości, jeżeli nie zmienia się cel przetwarzania.
  3. Jeżeli przetwarzanie danych jest niezbędne dla ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, a spełnienie warunku określonego w ust. 1 pkt 1 jest niemożliwe, można przetwarzać dane bez zgody tej osoby, do czasu, gdy uzyskanie zgody będzie możliwe.
  4. Za prawnie usprawiedliwiony cel, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, uważa się w szczególności:
    1. marketing bezpośredni własnych produktów lub usług administratora danych,
    2. dochodzenie roszczeń z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 33a prawa przewozowego
  1. Przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona, legitymując się identyfikatorem umieszczonym w widocznym miejscu, może dokonywać kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu.
  2. Identyfikator, o którym mowa w ust. l, powinien zawierać co najmniej następujące informacje:
    1. nazwę przewoźnika,
    2. numer identyfikacyjny osoby dokonującej kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu,
    3. zdjęcie kontrolującego,
    4. zakres upoważnienia,
    5. okres ważności,
    6. pieczęć i podpis wystawcy (przewoźnika).
  3. W razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu albo dokumentu uprawniającego do przejazdu bezpłatnego lub ulgowego, przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona powinni pobrać właściwą należność i opłatę dodatkową.
  4. Przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona ma prawo:
    1. w razie odmowy zapłacenia należności - żądać okazania dokumentu umożliwiającego stwierdzenie tożsamości podróżnego,
    2. w razie odmowy zapłacenia należności i niemożności ustalenia tożsamości podróżnego - zwrócić się do funkcjonariusza Policji i innych organów porządkowych, które mają zgodnie z przepisami prawa, uprawnienia do ustalania tożsamości osób, o podjęcie czynności zmierzających do ustalenia tożsamości podróżnego,
    3. w razie uzasadnionego podejrzenia, że dokument przewozu albo dokument uprawniający do przejazdu bezpłatnego lub ulgowego jest podrobiony lub przerobiony - zatrzymać dokument za pokwitowaniem i przesłać go do wystawcy.
[USTAWA z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe; z późniejszymi zmianami
( tekst jednolity Dz.U. 1995 nr 119 poz. 575 )]
Copyright © 2011 iNetServis